Wywiad z 16-letnim Farah z Somalii został przeprowadzony 26 lutego 2025 roku. W momencie udzielania wywiadu Farah zgłasza, że doświadczył trzech wywózek z Polski do Białorusi. Opisuje ostatnią z nich, która miała miejsce około półtora miesiąca wcześniej – w pierwszej połowie stycznia 2025.

Farah przekroczył granicę w trzyosobowej grupie, razem z dwiema osobami z Somalii w wieku 17 i 18 lat. Dwie osoby z grupy doznały urazów w wyniku przekroczenia muru: Farah złamał nogę, a jego towarzysz zranił nogę w wyniku kontaktu z drutem kolczastym. 

Jedna osoba została zraniona gdy noga utknęła mu w drucie kolczastym, a ja złamałem nogę. 

Grupa została zatrzymana przez sześciu funkcjonariuszy, których Farah określił jako strażników granicznych: pięciu mężczyzn i jedną kobietę. Farah nie pamięta żadnych szczegółów, które pozwoliłyby na identyfikację funkcjonariuszy.

Według relacji Farah, funkcjonariusze przeszukali osoby w drodze, zmuszając ich do stania na mrozie. Zabrali im kurtki, telefony i powerbanki, zniszczyli również ładowarki i przecięli sznurówki w butach. Farah i jego towarzysze zostali spryskani gazem pieprzowym.

Spryskali nas gazem łzawiącym, zabrali nam kurtki i było nam niesamowicie zimno, było wtedy trochę śniegu. […] Straciłem mój powerbank i telefon, zniszczono mi ładowarkę. Przecięto mi też sznurówki w butach. 

Osoby w drodze wyraziły chęć złożenia wniosku o ochronę międzynarodową. Zgodnie z relacją Farah, strażnicy w odpowiedzi spryskali ich gazem. Grupie nie została zapewniona pomoc medyczna. Strażnicy mieli przywłaszczyć sobie ich kurtki oraz powerbanki. 

Prosiłem o azyl, ale nie odpowiedzieli. Powiedziałem im, że chcę azylu w Polsce. […] Nie odpowiedzieli, zamiast tego spryskali mnie gazem łzawiącym.

Według relacji Farah, osoby z grupy zostały wywiezione w różnych miejscach. Farah relacjonuje, że polscy funkcjonariusze wypchnęli go przez granicę w nocy, przy słupie nr 513.